Per la Viola Bastarda (2025)

Manon Papasergio (bass viol), Angelique Mauillon (harp), Yoann Moulin (harpsichord/organ), Clemence Niclas (soprano)

De viola bastarda is veel meer dan alleen een specifiek instrument: de term verwijst ook naar een speeltechniek voor de viola da gamba waarbij een uitgebreide beheersing van de versieringen over het hele bereik wordt ontwikkeld en alle tessituren van bas tot sopraan aan bod komen. Hedendaagse uitvoerders staan voor de uitdaging om een repertoire te beheersen dat slechts door een paar virtuozen is samengesteld en tegelijkertijd een uitvoeringspraktijk te reconstrueren die slechts in een paar historische verhandelingen bewaard is gebleven. Manon Papasergio heeft haar eerste opname gewijd aan deze kunstvorm en de ontwikkeling ervan in de spannende overgangsperiode van de Renaissance naar de Barok.

Met werken van:
Sylvestro Ganassi (1492-1557) , Diego Ortiz (1510-1558) , Antonio de Cabezon (1500-1566) , Riccardo Rogniono Taeggio (1545-1620) , Orazio Bassani (1561-1613) , Adrian Willaert (1490-1562) , Luzzasco Luzzaschi (1545-1607) , Aurelio Virgiliano (2. Hälfte 16. Jahrhundert) , Manon Papasergio (geb. 2002) , Francesco Rognoni (1570-1626) , Orlando di Lasso (Lassus) (1532-1594)

Orazio Bassani:
 Toccata
 Nasce la gioia mia
 Cara la vita mia
 Susanna un giorno

Antonio de Cabezon:
 Qui la dira
 Ancor che col partire

Sylvestro Ganassi:
 Recerchar secondo

Orlando di Lasso:
 Suzanne un jour

Luzzasco Luzzaschi:
 Fantasia a quattro sopra Ave Maris Stella
 Ch'io no t'ami cor mio

Diego Ortiz:
 Recercada Tercera sobre O felici occhi miei
 Recercada Ottava sobre tenore La Gamba

Manon Papasergio:
 Partite sopra la Bergamasca
 Partite sopra La Monica

Francesco Rognoni:
 Pulchra es amica mea

Riccardo Rogniono Taeggio:
 Ancor che col partire

Aurelio Virgiliano:
 Nasce la pena mia

Adrian Willaert:
 Qui la dira la peine de mon cueur

Recensies: