Complete Sonatas (2014/2025)

Mauro Tortorelli (violin), Andrea Favalessa (cello) & Accademia di Santa Cecilia Rome.

Een unieke verzameling van Saint-Saëns' instrumentale sonates in recente en veelgeprezen Italiaanse opnames.

De perfectie van Saint-Saëns' vakmanschap en de Gallische gratie van zijn schijnbaar onuitputtelijke melodische muze waren al vroeg in zijn carrière duidelijk, toen hij als kind al componeerde. Niet minder duidelijk was zijn geloof in traditionele vormen zoals de sonate. De hier gebundelde werken werden geschreven in de loop van een halve eeuw waarin de wereld en de muzikale cultuur radicaal evolueerden. Saint-Saëns evolueerde ook, maar alleen volgens de principes waaraan hij gedurende zijn lange leven en carrière trouw bleef - tonaliteit en melodische elegantie.

In feite was de componist al 37 jaar oud toen hij in 1872 zijn oudste werk schreef, de Eerste Cellosonate. Het probeert niet de publiekslievende schittering of geestigheid van veel van zijn bekendste werken te imiteren, maar zet in plaats daarvan een sombere, dramatische en vaak Beethoven-achtige koers uit door het conventionele driedelige deel. Deze reeks sonates helpt ons te begrijpen hoe Saint-Saëns tegen de tijd van de Eerste Vioolsonate uit 1885 begonnen was met het integreren van concurrerende vereisten van intensiteit en elegantie.

Het is merkwaardig dat de latere viool- en cellosonates van de componist nooit de populariteit van zijn eerste werken hebben bereikt. In feite nemen deze Brilliant Classics opnames bijna een eigen plaats in in de catalogus. Toch zijn ze zeker ondergewaardeerd, want Saint-Saëns bezat een bijna oneindige capaciteit voor heruitvinding - zoals hij laat in zijn leven overtuigend aantoonde met drie vijfde van een gepland project om vijf sonates te schrijven, allemaal voor houtblazers. De instrumenten in deze drie werken werden gescoord door de vaardige hand van een componist met een levenslange ervaring in het schrijven voor orkest- en kamermuziek.

Camille Saint-Saëns (1835-1921):
 Bassoon Sonata in G major, Op. 168
 Berceuse in B flat major Op. 38
 Caprice sur des airs danois et russes, Op. 79
 Cello Sonata No. 1 in C minor Op. 32
 Cello Sonata No. 2 in F major Op. 123
 Clarinet Sonata in E flat major, Op. 167
 Oboe Sonata in D major Op. 166
 Romance in D flat major, Op. 37
 Romance, Op. 67
 Triptyque Op. 136
 Violin Sonata No. 1 in D minor, Op. 75
 Violin Sonata No. 2 in E flat major, Op. 102

Recensies:

Kritische lof voor deze opnames van het blad Fanfare (USA):

"Tortorelli en Meluso spelen [het drieluik] gevoelig; en Tortorelli laat het bijna weelderig klinken door het gebruik van veel idiomatische expressieve hulpmiddelen. Ik was onder de indruk van Favalessa's zachte maar krachtige celloklank ... Semeraro beheerst de moeilijke pianopartijen van Saint-Saëns met technische zekerheid en evenaart het brede scala aan muzikale kleuren van de cello. Haar precieze samenspel is duidelijk waarneembaar en komt waarschijnlijk voort uit hun jarenlange samenwerking. De prestaties van de Santa Cecilia musici zijn loepzuiver. Het zijn allemaal topmusici die spelen met een verfijnde techniek en muzikale finesse. Camille Saint-Saëns, een virtuoos pianist en productief componist, verrijkte het repertoire van sonates voor solo-instrumenten en piano met werken die worden gekenmerkt door elegantie, technisch meesterschap en lyrische schoonheid. De Sonate voor viool en piano nr. 1 in D mineur op. 75 (1885) is een uitstekend meesterwerk. Het is een meesterwerk van romantische expressie en loopt over een breed emotioneel spectrum, van vurige passie tot serene introspectie. Zijn cellosonates combineren ook dramatische intensiteit met momenten van tedere lyriek en bieden een rijke dialoog tussen cello en piano. De sonates van Saint-Saëns weerspiegelen zijn diepgaande begrip van zowel solo-instrumenten als de piano en vragen vaak uitzonderlijke technische vaardigheden van de uitvoerenden. Toch blijven ze diep expressief en geworteld in de Franse traditie van helderheid en elegantie. Zijn hobo sonate, klarinet sonate, fluit sonate, fagot sonate en hoorn sonate, die hij schreef in de laatste jaren van zijn leven, tonen een meer ingetogen, intieme stijl die de nadruk legt op schoonheid van geluid en beknoptheid."