Das Lied von der Erde (2018)

Magdalena Kožená (mezzo), Stuart Skelton (tenor), Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, Simon Rattle

Das Lied von der Erde verkent de reeds doorlaatbare grens tussen verschillende genres in het werk van Mahler: het lied in de grootschalige vorm van een liederencyclus en de symfonie. Zo uniek als de formele opzet van het werk is, zo extreem zijn ook de eisen die aan de vertolkers ervan worden gesteld: Het vraagt om twee doorgewinterde liedzangers die, samenwerkend met het enorme orkestrale apparaat, evenzeer opvallen als solisten als dat zij zich als concertante stemmen weten te integreren in de symfonische structuur. Wat nodig is, is een uitstekend, goed op elkaar ingespeeld orkest en natuurlijk een dirigent die voor samenhang zorgt en de grootschalige vorm geest en ziel geeft. Al deze parameters kwamen samen in concerten die in januari 2018 werden opgenomen in de Herkulessaal van de Münchener Residenz: Magdalena Kožená en Stuart Skelton toonden zich opnieuw uitstekende liedvertolkers, het Beierse Radio Symfonie Orkest schitterde onder Sir Simon Rattle.

Gustav Mahler (1860-1911):
 Das Lied von der Erde

Recensies:

De hoes van deze nieuwe uitvoering van Mahlers Das Lied von der Erde geeft naast de titels van de liederen ook de tempoaanduidingen en Mahlers karakteriseringen als ‘Ermüdet’ en ‘Behaglich heiter’. Direct valt op hoezeer Simon Rattle en het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks deze aanwijzingen ter harte hebben genomen. Er zijn prachtige details in het orkest hoorbaar: het gebries van de paarden in Von der Schönheit en de vogelzang in Der Abschied. Rattle lijkt op zoek naar het kamermuziekachtige karakter van de liederen en de intimiteit die daaruit volgt, in ieder geval daar waar dat mogelijk is. Paradoxaal genoeg past de brede tenor van Stuart Skelton direct in deze aanpak: hij heeft zichzelf in het voor de zanger enorm gecompliceerde eerste lied zo goed als mogelijk in de hand en brengt de nodige ernst en diepte. Von der Jugend schildert hij in nostalgische tinten. Magdalena Kozená is daarentegen aan de lichte kant: hoewel ze in Der Einsame im Herbst nog niet helemaal thuis is in haar lagere register, gaat ze in Von der Schönheit succesvol van ietwat koele vertedering naar het geanimeerd beschrijven van het voorbijrijden van de ruiters. Het slotlied klinkt eerder hoopvol dan droevig. Dit is een meer verstilde dan verpletterende uitvoering."
Klassieke Zaken Magazine 6-2018

“Wat misschien wel het meest onmiddellijk opvalt is de gedetailleerdheid en schittering van de uitvoering door het Beierse Radio Symfonie Orkest...[Skelton] laat een fijn, knap geluid horen en biedt iets bijzonders in zijn ontroerende reacties op de poëzie. Kožená zingt in haar liederen van een opperste schoonheid. In feite zingt ze soms bijna te mooi...Geen conventioneel lied, misschien, maar wel een fascinerend en verleidelijk lied: een echte aanrader.”
Gramophone Magazine - November 2018