POEME DE L'AMOUR ET LA MER / SYMPHONIE (2019)

Véronique Gens (soprano) & Orchestre National de Lille, Alexandre Bloch

Ernest Chausson is een van de interessantste Franse componisten uit de tweede helft van de 19e eeuw. Zijn driedelige liederencyclus Poème de l'amour et de la mer werd gecomponeerd tussen 1882 en 1892 op gedichten van Maurice Bouchor. De verleidelijke, betoverende expressiviteit, dramatiek en melodische sensualiteit van het werkcomplex maken het tot een tonaal equivalent van de Art Nouveau-stijl die toen in de maak was. De weergaloze Véronique Gens blijkt een sympathieke vertolkster van deze muziek te zijn. De eveneens hier opgenomen Symfonie in Bes-groot wordt beschouwd als een van de onbetwiste hoogtepunten van de Franse symfonische muziek.

Chausson:
 Poème de l'amour et de la mer, Op. 19
 Symphony in B flat major, Op. 20

"Ernest Chausson is een van die componisten die op een ongelooflijk slordige wijze aan hun einde zijn gekomen. Op zijn 44ste reed hij met zijn fiets tegen een muur. Hij was op slag dood. De vraag wat er gebeurd zou zijn als hij meer tijd van leven had gehad, komt op bij het luisteren naar de muziek die hij omstreeks 1890 heeft gecomponeerd. Poème de l’amour et de la mer is het dramatische relaas van een man die vervuldvan melancholie terugdenkt aan zijn overleden geliefde. Het ademt de sfeer van een Liebestod, want net als zijn collega’s Massenet en César Franck was Chausson diep in de ban van Wagner geraakt. Ondanks de weelderige instrumentatie, typerend voor het fin de siècle, vertoont de muziek al trekken van de naderende nieuwe kunst van Debussy en Ravel. De sopraan Véronique Gens is geboren om het Poème met alle finesses in kleur en dictie voor het voetlicht te brengen. Zij vindt een voortreffelijke begeleider in Alexandre Bloch, die sinds 2016 aan het hoofd staat van het Orchestre National de Lille. Ook in Chaussons Symphonie opus 20 manifesteert het zich als een van de beste orkesten van Frankrijk."
Klassieke Zaken Magazine 2-2019

"A performance that ranks, unquestionably, among the finest to date. Superbly sung, and wonderfully well conducted and played by Alexandre Bloch and his Lille orchestra, this is an interpretation of great beauty and insight. Gens’s dark tone and her ability to fuse sound with sense allow her both to encompass the work’s rapturous lyricism and to map out the psychological subtlety of its depiction of the painful end of an affair."
Gramophone Magazine - June 2019