Le Partage des Eaux / Terre D'Ombre

Orchestre National de France, Orchestre Philharmonique de Radio France, Alexandre Bloch, Peter Eötvös

Sinds 1991 organiseert Radio France het Presences-festival voor hedendaagse muziek: er zijn honderden nieuwe partituren gehoord (waarvan een derde wereldpremières), en het festival wordt ook gekenmerkt door een reeks portretten van componisten uit de late 20e eeuw.

Deze cd markeert, samen met een ander deel gewijd aan Kaija Saariaho, een nieuwe fase van het Presences-festival, dat zijn activiteiten uitbreidt met schijven.

Tonaal versus atonaal, consonant versus dissonant, neoklassiek versus serieel, reactionair versus avant-garde, degenen die rouwen om een ??gedroomde gouden eeuw versus degenen die beweren de betekenis van de geschiedenis te belichamen, Landowski versus Boulez, de lijst gaat maar door. . Deze binaire en karikaturale tegenstellingen hebben een debat aangewakkerd dat de twintigste eeuw heeft gedomineerd en dat tot op de dag van vandaag nog steeds in beroering is.

In deze context worden we getroffen door de opkomst van spectrale muziek, waarvan Tristan Murail een van de initiatiefnemers en meest briljante exponenten is. Spectrale muziek bewees dat de geschiedenis uit dit steriele debat kon voortkomen, dat er nieuwe gebieden van klank en harmonie bestonden, dat consonanties mogelijk waren zonder deel uit te maken van een achterwaarts gerichte benadering – kortom, dat componisten vooruitgang konden boeken en konden blijven uitvinden, zonder toevlucht moeten nemen tot historisch uitgeputte systemen, zoals die van tonale muziek of seriële muziek.

De komst van spectrale muziek was een belangrijk keerpunt in de grote geschiedenis van de muziek, en de reikwijdte ervan is zodanig dat de concepten, de woordenschat (spectrum, fusie, partiële tonen, transiënten, inharmonische tonen, enz.), de schrijfprincipes en de benadering van geluid en tijd hebben zich over de hele wereld en over verschillende generaties verspreid.

Er zijn tegenwoordig maar weinig componisten die niet op de een of andere manier door spectrale muziek zijn beïnvloed. Van George Benjamin tot Kaija Saariaho, van Jonathan Harvey tot Fausto Romitelli, via Philippe Hurel, Marc-Andre Dalbavie en Magnus Lindberg: spectrale muziek en haar concepten zijn overal.

Tristan Murail (geb. 1947):
 Le Partage des eaux (für großes Orchester)
 Terre d'ombre (für großes Orchester und Elektronik)

Luister Magazine 780 - LUISTER NEGEN