Dukey Treats (2008)

Funk voor de 21e eeuw, zo omschrijft George Duke zijn debuut op het gerenommeerde Heads Up label.

En dus heeft de legende, die een meer dan goede naam heeft opgebouwd als producer voor grootheden als Dianne Reeves, Al Jarreau, Billy Cobham en als toetsenist voor Frank Zappa en anderen, een verzameling internationale sterren van hoog kaliber om zich heen verzameld. Onder hen bevinden zich Sheila E, Christian McBride, Jill Scott, Teena Marie, Vinnie Colaiuta, Wah Wah Watson en vele anderen.
Funk is het sleutelwoord op "Dukey Treats", en het album kan gemakkelijk worden gezien als een eerbetoon: In elf nummers dwaalt Duke door de geschiedenis van dit muzikale genre en speelt hij op indrukwekkende wijze met geluiden en stemmingen

Veteraan toetsenist en producer George Duke herinnert zich een tijd waarin funk een krachtige kracht was - niet alleen in populaire muziek, maar ook in het sociale discours. Vaak met een vleugje humor en ironie, en vaak met een sterke dosis positiviteit als kern, pakten titanen als James Brown, Sly and the Family Stone en andere funkiconen uit de jaren '60 en '70 op gedurfde wijze maatschappelijke problemen aan, variërend van armoede tot raciale disharmonie tot de strijd tussen de seksen.

Duke roept diezelfde combinatie van humor en wijsheid op in Dukey Treats (HUCD 3143), zijn debuut op BPM/Heads Up International dat wereldwijd werd uitgebracht op 26 augustus 2008. Dukey Treats is een zorgvuldige balans van ritmische energie en sudderende balladry en herinnert aan de gouden eeuw van funk en soul, terwijl het tegelijkertijd een fris geluid behoudt en onderwerpen aansnijdt die relevant zijn voor de mondiale cultuur van de 21e eeuw.

"Ik wilde niet te ver afdrijven van de old school gevoeligheid," legt Duke uit. "Dat was mijn belangrijkste doel. Ik wilde een album maken waarop iedereen tegelijk de kamer in ging en speelde. Dat is belangrijk, want de persoonlijkheden van de muzikanten komen naar voren en het is niet alleen een opeenvolging van verschillende muzikanten die één voor één binnenkomen, achter een computer gaan zitten en een nummer neerleggen."

Onder de vele traktaties op dit album zijn niet alleen de nummers zelf, maar ook de lijst met hooggekwalificeerd personeel dat helpt om ze tot leven te brengen - velen van hen alumni van Duke's eerdere bands en projecten. Op de gastenlijst staan bassist Christian McBride, percussionist Sheila E en trompettist Michael "Patches" Stuart, om er maar een paar te noemen. Naast Duke zelf bestaat de vocale crew uit Jonathan Butler, Howard Hewett, Teena Marie, Rachelle Ferrell en meer.

De energieke opener, "Everyday Hero", is een loflied op de verschillende onbezongen en ondergewaardeerde figuren die elke dag in en uit ons leven komen - politieagenten, brandweermannen, dokters, leraren en ontelbare anderen die bijdragen leveren die vaak onopgemerkt blijven. "Dit is het eerste nummer dat ik schreef voor het album," zegt Duke. "Ik wilde iets funky dat iets relevants te zeggen had. Het is een soort Sly Stone vibe, maar dan op steroïden."

"A Fonk Tail", een intergalactisch epos vol over-the-top komische momenten, is Duke's knipoog naar Parliament / Funkadelic, die de karikatuur van de kosmische funkheld begin jaren '70 perfectioneerden. "Ik heb me vaak afgevraagd wat er gebeurd is met grappige funk," zegt hij. "Wat is er gebeurd met het plezier en de komedie in R&B. Deze track is opgenomen in die ouderwetse traditie."

Het titelnummer is een van de twee nummers die zijn opgenomen met Duke's originele Dukey Stick band (de andere is "Mercy", een paar nummers later). Gitarist Jef Lee Johnson, bassist Byron Miller, drummer Leon "Ndugu" Chancler en percussionist Sheila E. Duke wisselt zanglijnen uit met Josie James, Lynn Davis, Darrell Cox en Napoleon "Napi" Brock, terwijl trompettist Michael "Patches" Stuart (een oude Marcus Miller sideman) de vierkoppige blazerssectie completeert. "Deze heeft alle losse gesprekken en lol die we vroeger hadden," zegt Duke.

Het komische "Creepin'", met Christian McBride op staande bas, is een herbewerking van een nummer dat voor het eerst verscheen op Duke's album Face the Music uit 2002. "Ik heb een remix van het nummer gemaakt en ik zat er al een tijdje mee. Het is een humoristische kijk op het besluipen van je geliefde, met de meisjes tegen de jongens."

Aan de serieuzere kant gaat "Sudan (It's a Cryin' Shame)" over de menselijke tragedie in Darfur. "Jonathan Butler en Teena Marie zingen er samen met mij over," zegt Duke. "Het nummer is niet zozeer een politiek statement als wel een bewustwording van de tragische situatie die zich daar afspeelt."

"Are You Ready", de opvolger van "Sudan", is Duke's knipoog naar de boodschap van wereldwijde eenheid in de muziek van Earth, Wind & Fire. "Wat ik altijd geweldig vond aan hun stijl was niet alleen de geweldige muziek, maar ook de positieve boodschappen - vrede, respect en tolerantie. Het is een passend nummer om 'Sudan' op te volgen, want het is aan ons allemaal om aandacht te vragen voor deze onrechtvaardigheden, waar ze zich ook voordoen. De titel stelt de vraag: 'Are you ready to make a change?"

De afsluiter, 'Images of Us', is in wezen "een lange keyboard solo", legt Duke uit. "Het is een jazz/funk instrumental die me de kans geeft om een solo op te bouwen over een langere periode, iets meer dan de dertig seconden voordat de zang weer begint. De melodie is eigenlijk een jamvoertuig voor de ritmesectie over een soms gesyncopeerd baspatroon. Ik wilde een nummer opnemen waarin ik gewoon diep kon graven en spelen."

Diep graven en met geweldige muziek komen is waar het George Duke altijd om te doen is geweest, en Dukey Treats is daarop geen uitzondering. Het is zeker een leuke en onderhoudende rit, maar onder de occasionele tongue-in-cheek aanstellerij en komische momenten - de dingen die R&B en funk in de eerste plaats zo boeiend maakten - zit muziek met inhoud die zowel de lichtere als de donkere kanten van de wereld waarin we leven aanspreekt.

"Ik voel een verantwoordelijkheid om positieve boodschappen over te brengen in mijn muziek," zegt Duke. "Ik denk dat muziek bedoeld is om mensen op te beuren. Ik denk niet dat je dingen onder het tapijt kunt schuiven en ze niet aan de orde kunt stellen. Degenen die de mogelijkheid en de kans hebben om mensen te laten weten wat er muzikaal en sociaal aan de hand is, moeten niet bang zijn om het te zeggen en te doen en erover te spelen en te zingen."
(concordmusicgroup. com)

1. Everday Hero
2. I Tried To Tell You
3. A Fonk Tail
4. Dukey Treats
5. Listen Baby
6. Mercy
7. Somebody Laid It On Us
8. Creepin (Ghoulie Remix)
9. Right On Time
10. Sudan
11. Are You Ready
12. Images of Us